طرح صنعت یار شامل مجموعه‌ای از فعالیت‌های مختلف جهت ارتقا صنعت می‌باشد. که این فعالیت‌ها شامل عارضه یابی واحدهای صنعتی، ارتقا بهره وری واحدهای صنعتی، ارتقا کیفیت محصولات، طراحی مدل‌های مکانیابی-تخصیص و زنجیره تامین، بازاریابی، امکان‌سنجی، طراحی کارخانه و همه مسائل مربوط در زمینه ایجاد و توسعه صنایع است.

با توجه به تجزیه تحلیل ها و داده پردازی های صورت گرفته بر روی داده های جمع آوری شده از صنایع، اقدامات متنوعی در جهت توسعه و پیشرفت صنایع قابل انجام خواهد بود. این اقدامات عبارت‌انداز:

  • ایجاد و توسعه بهینه واحدهای صنعتی: با توجه به تجربیات گذشته در رابطه با ایجاد و توسعه واحدهای صنعتی، عدم کار کارشناسی و عدم در نظر گرفتن همه جوانب مانند بازار فروش، امکان‌سنجی، زیرساخت‌های مکان، امکانات لجستیکی، زنجیره تامین و غیره منجر به هدر رفت سرمایه و منابع بسیاری شده است. به همین دلیل و برای تصمیم گیری در شرایط اطمینان کامل در رابطه با ایجاد و توسعه واحدهای صنعتی و کارخانه ها باید اطلاعات کاملی از شرایط مختلف وجود داشته باشد. این  اطلاعات از طریق پرسشنامه و تحلیل های صورت گرفته که برای طراحی مدل‌های مکانیابی-تخصیص و زنجیره تامین به کار می رود و همچنین اطلاعات پیرامونی از جمله شرایط اقتصادی و اطلاعات گمرک ها به دست خواهد آمد که امکان طراحی،ایجاد و توسعه بهینه واحدهای صنعتی را به وجود خواهد آورد.
  • جهت دهی بهینه سرمایه: همانطور که قبلا نیز اشاره شد، با توجه به اطلاعات به دست آمده، امکان شناسایی حوزه‌های دارای پتانسیل در صنعت جهت سرمایه گذاری به وجود خواهد آمد که به تقویت بخش خصوصی و پویایی صنعت کمک خواهد کرد.
  • شناسایی عوارض صنایع: شناسایی عوارض با استفاد از عارضه یابی هوشمند، اطلاعات دقیقی را از عوارض موجود و میزان تاثیر گذاری این عوارض در اختیار مراجع دولتی و تصمیم‌گیرندگان حوزه صنعت قرار خواهد داد که این امر می‌تواند نقطه عطفی در رشد و توسعه صنایع باشد.
  • کمک به سیاست گذاری: تجزیه تحلیل ها و اطلاعات به دست آمده از واحدهای صنعتی و نحوه عملکرد و پتانسیل های موجود در صنعت می تواند کمک شایانی به مراجع قانون‌گذار و سیاست‌گذار در راستای بهبود فضای صنعت داشته باشد.
  • رفع عوارض: با توجه به اطلاع از عوارض هر کدام از صنایع امکان به کارگیری نیروهای کارشناس و متخصص برای بهینه سازی و بالا بردن بهره وری واحدهای صنعتی و کمک به فعالسازی واحدهای غیر فعال فراهم خواهد آمد.
  • آمایش سرزمینی: دراین طرح علاوه بر جمع آوری اطلاعات واحدهای صنعتی، اطلاعات شهرکهای صنعتی و مناطق دارای پتانسیل برای احداث واحدهای صنعتی نیز جمع اوری می‌شود. این اطلاعات شامل اطلاعات مربوط به امکانات، زیرساختها، عوارض زمین، منابع انرژی، منابع آبی، منابع انسانی و راههای ارتباطی است. این اطلاعات در مدلهای مربوط به مدلهای مکانیابی-تخصیص به عنوان محدودیت استفاده می شوند که منجر به در نظر گرفتن این پارمترها به عنوان محدودیت در تصمیم گیری و انتخاب مکان واحدهای صنعتی است که به صورت خودکار آمایش سرزمینی نیز انجام خواهد ‌شود.
  • ارتقا کیفیت محصولات: رفع عوارض و بالا بردن بهره وری همراه با افزایش کیفیت محصولات نیز خواهد بود که منجر به پایین آمدن هزینه های محصولات معیوب و تعداد دوباره کاری ها خواهد شد.
  • ایجاد سیستم یکپارچه: در مجموع این طرح به دنبال ایجاد یک سیستم یکپارچه با اشراف اطلاعاتی همه جانبه بر زوایای مختلف صنعت است که راهکارها و سیاست های مورد نیاز برای ارتقا صنایع را با توجه به اطلاعات و تحلیل ها از شرایط موجود و گذشته صنایع را ارائه می‌دهد.